Opis
Wykres oszacowań wielkości efektywnych wymuszeń radiacyjnych, czyli czynników powodujących zmianę przepływu promieniowania u szczytu atmosfery, działających w okresie od 1750 do 2025.
Oś pozioma: wielkość wymuszenia (waty na metr kwadratowy). Oś pionowa: różne kategorie wymuszeń, wraz z niepewnościami (zakres ufności 5%-95%). Oprócz ich graficznego przedstawienia w formie słupków, po prawej stronie zapisano również odpowiadające im wartości liczbowe. Od góry: zmiana koncentracji dwutlenku węgla, zmiana koncentracji innych gazów cieplarnianych (metanu, tlenku dwuazotu, gazy fluorowane), zmiana koncentracji troposferycznego i stratosferycznego ozonu, zmiana koncentracji pary wodnej w stratosferze, zmiany odbijalności (albedo) powierzchni planety (niebieski: wynikające z użytkowania gruntów, czerwony: ciemne zanieczyszczenia śniegu i lodu), zmiana albedo chmur wynikająca z pojawiania się samolotowych smug kondensacyjnych, efekt aerozolu (rozbity na wpływ antropogenicznego aerozolu na chmury oraz odbijanie i rozpraszanie promieniowania słonecznego bezpośrednio przez cząsteczki aerozolu). Słupek przedostatni pokazuje sumę wszystkich wymuszeń antropogenicznych (3,1 W/m²), słupek ostatni zaś – wymuszenie radiacyjne wynikające ze zmian aktywności słonecznej w okresie od 1750 do 2025 (0,1 W/m²). Wpływ człowieka na klimat w tym okresie jest więc ~31 razy większy.
Źródło
